Skorpion i wąż dusiciel

Data: 29 listopada 2009. Kategoria: Płazy i gady.

51Skorpion to typowy przykład płaza. Skorpiony jednak nie są tak często spotykanymi zwierzakami ponieważ zamieszkują tylko nieliczne tereny. Skorpion lubi i dobrze się czuje tylko w środowisku ciepłym dlatego też najczęściej można spotkać go na terenach pustynnych. Skorpion podobnie jak żółw posiada silny pancerz jest on tak mocny ze z trudem można go rozerwać po tym pancerzem skorpion ma bardzo niebezpieczną broń jest nią jad. Jad ukrywa w ogonie który w razie potrzeby szybko się zwija i podnosi wtedy skorpion jest gotowy do ukąszenia. Ukoszenie takie jest bardzo silne i wymaga natychmiastowej pomocy medycznej. Nic wiec dziwnego że w zoo skorpiony są przetrzymywane w akwariach ponieważ są to bardzo szybkie i groźne zwierzaki. Posiadają kilka odnóży dzięki którym bardzo szybko się przemieszczają. Skorpion może w kilka minut obezwładnić nawet człowieka. W dawnych czasach jad skorpiona był stosowany jako zabójcza bron po dziś dzień nie wiele się pozmieniało i skorpion nadal budzi strach. Waz dusiciel to typowy gad. Węże istniały do milionów wieków jednak dopiero od niedawna ludzie zaczęli przyglądać się im z bliska. Gady te są bardzo interesujące dlatego tez cieszą się tak dużym zainteresowaniem wśród ludzi. Waz dusiciel jest najbardziej niebezpiecznym przedstawicielem rodziny wężowatych ponieważ ma ogromna moc. Wąż ten nie posiada żadnego jadu tylko ogromną masę. Wąż dusiciel jest w stanie nawet udusić człowieka ponieważ nie jest to dla niego żadną przeszkodą. Waz taki ma około kilku metrów i jest bardzo gruby, działa przed wszystkim poprzez zaskoczenie dlatego tak dobrze poluje. Kiedy sobie coś upatrzy po prostu rzuca się na ofiarę i jedną chwilę oplata ją ciałem tak mocno ze ofiara nie może się wydostać następnie zjada ja najczęściej w całości ponieważ węże nie posiadają zębów tylko jak już kły z trucizną. Waz taki trawi swoją ofiarę nawet kilka tygodni stąd też nie często poluje tylko w nagłych wypadkach w zoo natomiast pokarm składa się zajęcy oraz gryzoni.

Niedźwiedź i krokodyl

Data: 28 listopada 2009. Kategoria: Drapieżniki.

42Niedźwiedź jest to ogromne zwierze. Niedźwiedzie dzielimy na kilka grup ponieważ zależy to do miejsca ich występowania. Wyróżniamy dlatego też niedźwiedzie polarne żyjące na północy lub brunatne które zamieszkują lasy rezerwatów. Dawniej niedźwiedzie żyły na wolności ale szybko ich liczba malała ponieważ były zabijane dlatego też znalazły schronienie w parkach i w zoo. Niedźwiedzie żywią się mięsem rybami a niektóre nawet owocami leśnymi. Na wolności dbają o pożywienie i o swoje młode natomiast w zoo jest całkiem inaczej ponieważ niedźwiedzie wszystko dostają na tacy co oznacza ze nie musza się o nic martwić. Ich wybieg składa się z dwóch części czyli zamkniętej i otwartej. Niedźwiedzie całymi godzinami wylegują się na kamieniach i odpoczywają. Kiedyś się je obserwuje ma się warzenie ze są potulnymi misiami ale kiedy są głodne mogą wyrządzić ogromną krzywdę nawet człowiekowi tym bardziej ze posiadają pazury ostre i dużą masę. Niedźwiedź zazwyczaj ma od jednego do dwóch młodych w zoo jest inaczej ponieważ bardzo rzadko dochodzi tutaj do narodzin w klatce. Krokodyl jest to drapieżnik wodny. Krokodyl większość swojego czasu przebywa w wodzie ponieważ tutaj jest bardzo szybki ale nic nie staje na przeszkodzie aby porusza się na ziemi ponieważ świetnie poluje. Łupem tego gada padają zazwyczaj większe zwierzęta które udają się do wodopojów. Co ważne krokodyle zawsze polują stadnie wtedy jest większe prawdopodobieństwo upolowania czegoś. Krokodyl jest dość specyficzny czyli posiada twardą skórę i podłużny ryjek ale za to ma parę ostrych zębów które jak już się zacisną to w żaden sposób nie można ich wyjąc. Krokodyl ma szaro zieloną barwę dzięki czemu może znakomicie się kamuflować. Pomimo tego ze żyje większość czasu w wodzie to jednak jaja skład na ziemi w specjalnych gniazdach. W zoo natomiast krokodyle mają swoje miejsce w małych sadzawkach w których się wylegują. Nie wyglądają wtedy tak strasznie jak na wolności ponieważ nie muszą starać się tutaj o nic wszystko co im potrzebne dostają do obsługi zoo. Co ważne w zoo krokodyli nie wolno dokarmiać ani zbliżać się do nich ponieważ zwierze to jest nie przewidywalne.

Ciekawe gady i płazy

Data: 25 listopada 2009. Kategoria: Płazy i gady.

11Żółwie istnieją już około 200 milionów lat. Gady te nie należą do licznego gatunku. To najbardziej konserwatywna grupa zwierząt. Nie wykazują pokrewieństwa do żadnej innej linii rozwojowej gadów. Począwszy od triasu znamy skamienieliny żółwi o cechach budowy dzisiejszych przedstawicieli. Pierwsze z nich przetrwały najdłużej, lecz nie doczekały dzisiejszych czasów. Dziś reprezentuje je około 300 gatunków obecnych niemal we wszystkich ciepłych obszarach globu. Nie ma wśród nich gatunków trujących, ani jadowitych. Mięsem żółwi żywi się wielu drapieżników, a nawet ludzi. Dlatego objęte są one ciągłym programem ochrony. Obroną owych gadów stanowi przede wszystkim pancerz, różnie ukształtowany, lecz jednakowo twardy. Wśród nich wykształciły się roślinożerne gatunki, nieposiadające zębów, lecz rogowe szczęki przeważają one wśród form lądowych, które są ciężkie i powolne by polować z dobrym skutkiem. Zwłaszcza niektóre roślinożerne żółwie uzyskały znakomite warunki biernej obrony. Ich głowa kryje się głęboko w wąskiej wnęce ciała, zaś przestrzeń między tarczą grzbietową a brzuszną, dokładnie zamykają twarde kończyny. Dzięki temu zmieniają się one w opancerzoną bryłę. Gatunki wodne, które są bardziej ruchliwe są w stanie przetrwać bez tych zabezpieczeń. Ocalała z programu epok żywa hatteria jest chyba najbardziej szokującym odkryciem w zoologii. Wprawdzie przypomina agamy i legwany, ale nie ma z nich wiele wspólnych cech. Hatteria przetrwała na izolowanych wyspach 200 milionów lat. Choć to zwierzęta typowo lodowe chętnie również przebywają w wodzie. Ciekawe obserwacje zoologów dotyczą wylęgu. Jaja złożone na piasku samica przenosi w pysku i przednich łapach do jamy lęgowej. Norę przykrywa liśćmi, trawą i cienką warstwą ziemi. Zarodek rozwija się tutaj, aż przez 15 miesięcy. Wykluwające się hatterie mają ząb jajowy służący do przebicia skorupy. Tatara jest zwierzęciem mięsożernym. Jej pokarm stanowią rozmaite bezkręgowce, a także ptasie i pisklęta. Ten prymitywny, podobny do jaszczurki, gad żyje w zwolnionym tempie. Najsprawniej chciała przy temperaturze 11oC, a więc w dwukrotnie niż większość gadów. W ciepłym klimacie swej ojczyzny prowadzi nocny tryb życia chroniąc się w jamie przed upałem. Hatteria jest wielkim śpiochem. Zapada w sen zimowy w październiku i trwa do kwietnia. Hatterie osiągają 75 cm. i 1 kg wagi. Te osobliwe zwierzęta mają oliwkowe zabarwienie. Wzdłuż ich karku i grzbietu biegnie. Grzebień spiczasty kostnych wyrostków. Uwagę przykuwają jej wielkie, piwne oczy o sennym wyrazie. Sylwetka molocha wyróżnia się nawet z najbardziej dziwacznych narośli. Ten niewielki gad nie przekracza nawet 20 cm. długości. Przypomina swoim wyglądem postać miniaturowego smoka. Ma małą szpiczastą głowę, a cała powierzchnia ciała pokryta jest gęstymi, ostrymi, rogowymi kolcami. Z głowy wyrastają guzy przypominające kształtem rogi nosorożca. W plątaninie kolców trudno jest rozpoznać kształt zwierzęcia, przypomina grubą, niezgrabną jaszczurkę. Skóra molocha ma kolor brunatnych i pomarańczowych plam. Ubarwienie to spełnia kilka funkcji. Z wysoka dla ptaków, jaszczurka zlewa się z tłem pustyni. Na ziemi wygląda jak wystająca gałąź czy konar. Z bliska natomiast działa odstraszająco. Moloch jest świetnym myśliwym. Ma rewelacyjny wzrok. Zdolność krótko widzenia pozwala mu łatwo zdobywać pokarm, dalekowzroczność wypatrzyć niebezpieczeństwa. Australijczycy nazywają go górskim diabłem. Okolice, w których zamieszkuje cechują się suchym klimatem. Badacze stwierdzili, że zwierzę to miesiącami obywa się bez picia. Zrogowaciała skóra zawiera liczne pory, w które wsiąka woda. Z każdego miejsca na ciele, woda sączy się w kierunku głowy. Gad ten potrafi czerpać wodę nawet z powietrza podczas suszy.

Nosorożce

Data: 21 listopada 2009. Kategoria: Ssaki.

63Rocznie przetransportowuje się kilkanaście nosorożców na południe Afryki.Wokół nich jest mnóstwo różnorodnych i niesamowitych stworzeń, ale nosorożce są pod czujnym okiem człowieka. Każdemu osobnikowi wszczepiany jest identyfikator oraz nadajnik, który mówi, który osobnik w jakim miejscu się znajduje. By podejść do nosorożca blisko, niezbędne jest zachowanie ciszy i ostrożności. Przestraszony nosorożec stanowi śmiertelne zagrożenie. Zaczynają przychodzić na świat pierwsze nosorożce czarne po przesiedleniu i to jest ogromna radość dla ludzi, którzy próbowali ratować ten gatunek. Wydaje się, że można zwiększyć ilość nosorożców czarnych, zwanych jeszcze zwyczajnymi lub spiczastonosymi, a jeśli dalej tak pójdzie, to może i one znikną z listy gatunków zagrożonych. Równie interesujące są nosorożce azjatyckie. Mieszkańcy Asam w północno wschodnich Indiach są dumnie ze swej herbaty, ale równie cenny jest zamieszkujący te tereny nosorożec indyjski na początku dwudziestego wieku jego sytuacja nie była zbyt wesoła. Na świecie żyło zaledwie dwanaście zwierząt tego gatunku. Ostatnie osobniki nosorożca azjatyckiego żyły w parku Caziranga.Od okresu, kiedy w parku zamieszkiwało dwanaście osobników tego gatunku minęło sto lat, a pracownicy rozpoczynają liczenie tych zwierząt. Trawiasty obszar, większy od Miami, stanowi idealne siedlisko dla armii jeleni, ale bardziej interesujące są raczej nosorożce, a właściwie ich liczba. Siedemset lat temu taki sam widok zobaczył włoski podróżnik, Marco Polo. Gdy go ujrzał, stwierdził, że to mityczny jednorożec. Ubłocone i ociężale zwierzę niczym nie przypominało baśniowego stwora. Marco Polo nie był nim zachwycony. Fałdy skóry, których nie mają afrykańskie nosorożce, przypominają zbroję. W czasach, gdy żył Marco Polo trudno było zliczyć te nosorożce. Nosorożec indyjski, to trzeci, z pięciu gatunków, jakie jeszcze żyją na ziemi. W porównaniu ze słoniami, z którymi dzielą podmokle pola Kazirangi, nosorożce wyglądają jak relikt innej epoki. W Indiach nie ma bąkojadów i to gwarki uwalniają nosorożce od kleszczy i insektów. Są mile widziane, w przeciwieństwie do ludzi, gdy ci zbytnio się zbliżą. Te wielkie zwierzęta potrafią pędzić z prędkością pięćdziesięciu kilometrów na godzinę.Nic dziwnego, że wiele ludzi ginie w tym rezerwacie przez nosorożce, zwłaszcza, jeśli nie znają zwyczajów tych zwierząt i podchodzą, powodowani jedynie zwykłą ciekawością, nie zachowując należytego bezpieczeństwa. Bez samochodu człowiek nie miąłby szans. Cala grupa nosorożców, tak zwany krasz to tylko samice i młode; rodzaj żłobka z dala od agresywnych samców. Roczne młode jedzą trawę, ale niektóre wciąż domagają się mleka matki. Usamodzielniają się w wieku czterech lat, gdy samica urodzi kolejne dziecko. Obecnie, nosorożców tego gatunku jest już około pięćdziesięciu w rezerwacie. Trudno pomyśleć, że sto lat temu było ich zaledwie dwanaście. Na mokradłach zamieszkują cale rzesze niewidzialnych lokatorów. Trawa jest tam wysoka, samochód nie wjedzie, a i człowiek rzadko w takie tereny się zapuszcza. Gdyby zniknęły mokradła, zniknęłoby wiele gatunków zwierząt, jakie je zamieszkują. Rogi samic są nieco mniejsze, niż u samców, a kły w żuchwie mogą wyrządzić nie lada krzywdę. Bywa, że nosorożce indyjskie zabijają się, walcząc.

Nosorożce w ZOO

Data: 21 listopada 2009. Kategoria: Ssaki.

14Ciążą samicy trwa szesnaście miesięcy.Młode karmione są piersią przez co najmniej rok i są bezbronne, zwłaszcza tu, gdzie panoszy się tygrys – ich największy wróg. Jeśli młode przetrwają, mogą żyć przynajmniej czterdzieści pięć lat. Nosorożce komunikują się przy pomocy zapachu odchodów. Jak się okazało, nosorożce, jakie zamieszkują rezerwat Kaziranga mają się całkiem nieźle. Naliczono tysiąc sześćset osobników. W przeciwieństwie do Afryki, Azja nie ma zbyt wiele bezpiecznych terytoriów dla nosorożców, jak rezerwaty. Wszędzie aż roi się od kłusowników, dlatego tutaj nosorożce muszą żyć w jednym miejscu. Interesujący jest fakt, że nosorożce, które żyją w niewoli, jak na przykład w ogrodach zoologicznych są bezpłodne. Co bardziej odważne ogrody próbują zaradzić temu problemowi za pomocą terapii, stosowanych u ludzi. Zaczęto stosować sztuczne zapłodnienie u tych zwierząt. Tylko kilka nosorożców indyjskich, żyjących w niewoli jest zdolnych do regularnej reprodukcji. Lekarze mają nadzieję, że dzięki sztucznemu zapłodnieniu wzrośnie genetyczna siła populacji. Zoo mogłoby w przyszłości zapewnić sztuczne zapłodnienie, gdyby nosorożce na wolności wyginęły.Pozostałe gatunki nosorożca żyją w lasach południowo wschodniej Azji, a ich sytuacja nie należy do łatwych. Co roku wycina się tam drzewa na obszarze wielkości Walii. Zwierzętom zagrażają kłusownicy i nielegalna wycinka drzew. Niezwykle trudno jest spotkać nosorożca jawajskiego, który wygląda, jak miniatura nosorożca indyjskiego i jest poza nim jedynym gatunkiem, mającym skórę, przypominającą pancerz. Nosorożców tych pozostało zaledwie pięćdziesiąt sztuk, ale można je jeszcze uchronić przed całkowitym wymarciem. Skoro może odradzać się populacja nosorożców białych i indyjskich, to to samo może stać się z jawajskimi. Również sytuacja nosorożca sumatrzańskiego nie jest najlepsza/ w parku narodowym Wey Cambas, na południu Sumatry żyje około trzydziestu przedstawicieli tego gatunku. Nosorożce po raz pierwszy odkryto tu zaledwie kilkanaście lat temu, co dowodzi, jak dobrze potrafią się ukrywać. Nawet w rezerwacie Wey Cambas nosorożce nie są bezpieczne. Kłusownicy wciąż zakładają sidła na te zwierzęta.