Nosorożce w ZOO

Data: 21 listopada 2009. Kategoria: Ssaki.

14Ciążą samicy trwa szesnaście miesięcy.Młode karmione są piersią przez co najmniej rok i są bezbronne, zwłaszcza tu, gdzie panoszy się tygrys – ich największy wróg. Jeśli młode przetrwają, mogą żyć przynajmniej czterdzieści pięć lat. Nosorożce komunikują się przy pomocy zapachu odchodów. Jak się okazało, nosorożce, jakie zamieszkują rezerwat Kaziranga mają się całkiem nieźle. Naliczono tysiąc sześćset osobników. W przeciwieństwie do Afryki, Azja nie ma zbyt wiele bezpiecznych terytoriów dla nosorożców, jak rezerwaty. Wszędzie aż roi się od kłusowników, dlatego tutaj nosorożce muszą żyć w jednym miejscu. Interesujący jest fakt, że nosorożce, które żyją w niewoli, jak na przykład w ogrodach zoologicznych są bezpłodne. Co bardziej odważne ogrody próbują zaradzić temu problemowi za pomocą terapii, stosowanych u ludzi. Zaczęto stosować sztuczne zapłodnienie u tych zwierząt. Tylko kilka nosorożców indyjskich, żyjących w niewoli jest zdolnych do regularnej reprodukcji. Lekarze mają nadzieję, że dzięki sztucznemu zapłodnieniu wzrośnie genetyczna siła populacji. Zoo mogłoby w przyszłości zapewnić sztuczne zapłodnienie, gdyby nosorożce na wolności wyginęły.Pozostałe gatunki nosorożca żyją w lasach południowo wschodniej Azji, a ich sytuacja nie należy do łatwych. Co roku wycina się tam drzewa na obszarze wielkości Walii. Zwierzętom zagrażają kłusownicy i nielegalna wycinka drzew. Niezwykle trudno jest spotkać nosorożca jawajskiego, który wygląda, jak miniatura nosorożca indyjskiego i jest poza nim jedynym gatunkiem, mającym skórę, przypominającą pancerz. Nosorożców tych pozostało zaledwie pięćdziesiąt sztuk, ale można je jeszcze uchronić przed całkowitym wymarciem. Skoro może odradzać się populacja nosorożców białych i indyjskich, to to samo może stać się z jawajskimi. Również sytuacja nosorożca sumatrzańskiego nie jest najlepsza/ w parku narodowym Wey Cambas, na południu Sumatry żyje około trzydziestu przedstawicieli tego gatunku. Nosorożce po raz pierwszy odkryto tu zaledwie kilkanaście lat temu, co dowodzi, jak dobrze potrafią się ukrywać. Nawet w rezerwacie Wey Cambas nosorożce nie są bezpieczne. Kłusownicy wciąż zakładają sidła na te zwierzęta.

Pantera śnieżna i goryl górski

Data: 28 października 2009. Kategoria: Ssaki.

22Wyjątkowo rzadki dziś gatunek pantery.Pantery śnieżne to samotnie żyjące gatunki. Zamieszkują one górskie obszary Hindukuszu oraz Himalajów. Dziś jest to już zdecydowanie gatunek na wymarciu, niezwykle rzadko widywany przez człowieka. Gatunek ten podlega oczywiście bardzo ścisłej ochronie, jednak nie powstrzymuje do grup kłusowniczych o polowań. Pantera śnieżna posiada wyjątkowo cenne futro. Jest to bardzo miękkie, gęste, szarobiaławe futro w ciemnobrązowe cętki. To wyjątkowo ciepłe futro jest zakazane w sprzedaży, jednak czarny rynek futra z panter śnieżnych kwitnie doskonale. Terytorium śnieżnych panter jest dość niewielkie. Rozciąga się ono na obszarze około 100km2 w obrębie górskich hal i lasów. Teren ten jest ograniczony wysokością, która w tym wypadku zazwyczaj nie przekracza 5500 m n.p.m. Ciekawostką jest fakt, że pantery śnieżne w ogóle nie ryczą, w odróżnieniu od wszystkich pozostałych osobników z rodziny kotów. Dalsze procesy kłusownicze doprowadzą do tego, że już nigdy możemy nie ujrzeć pantery śnieżnej w naturze. Pozostaną nam jedynie zdjęcia. Niestety chciwość ludzka jest zastraszająca i bardzo trudno przemówić myśliwym, którzy nielegalnie polują, do rozumu. Są to obecnie jedne z najrzadszych zwierząt na naszej planecie.Goryle górskie są jednymi z najbardziej zagrożonych gatunków zwierząt. Ich światowa populacja jest szacowana jedynie na około 250 osobników co sprawia, że cała sytuacja jest bardzo dramatyczna. Goryle górskie, w przeciwieństwie do innych goryli, obdarzone zostały bardzo długim i puszystym futrem. Zamieszkują one wyłącznie tereny gęstych lasów tropikalnych w górach wulkanicznych. Obszar ten został właściwie ograniczony do jednego miejsca. Są to wulkaniczne góry Wirunga w Afryce środkowej. Występowaniu goryla górskiego bardzo zaszkodziło wycinanie lasów, kłusownictwo oraz rolnictwo, które zaczyna wchodzić coraz głębiej w dżunglę. Sytuacja ta jest w największym stopniu związana z dużym uprzemysłowieniem się człowieka. Liczba goryli górskich zmniejszyła się bardzo gwałtownie w latach dziewięćdziesiątych XX stulecia. Jak się okazuje człowiek ma zbyt duży wpływ na środowisko naturalne i stopniowo je wyniszcza. Powinniśmy się poważnie zastanowić nad naszymi działaniami, aby zacząć kierować światem mądrze i efektywnie, ale bez szkody dla środowiska naturalnego.

Nosorożce i ich życie

Data: 14 października 2009. Kategoria: Ssaki.

23Po wpadnięciu w sidła, sytuacja nosorożca nie jest wesoła.Podobne pułapki zastawia się na jelenie, czy tygrysy. Nawet, jeżeli nosorożcowi uda się z tych sideł wyrwać, drut wbija się w nogę, powodując śmierć w wielkich cierpieniach. Pomimo tego, że jest to park narodowy, takich pułapek jest wszędzie pełno. Na świecie żyje tylko około trzystu nosorożców sumatrzańskich i nie można stracić już żadnego z nich. Nosorożce sumatrzańskie są naprawdę male, bez wątpienia najmniejsze spośród wszystkich pięciu żyjących jeszcze gatunków. Mierzy zaledwie półtora metra. Porównywać je do gatunków afrykańskich, to tak, jakby porównać kucyka do konia pociągowego. Nosorożec biały waży cztery razy więcej. Wyróżnia je czarne owłosienie. Nosorożce sumatrzańskie są najbardziej włochate i są to najbliżsi kuzyni nosorożców z epoki lodowcowej. Dziennie muszą zjeść około sześćdziesięciu kilogramów liści, co stanowi dziesięć procent ich wagi. Mają tez charakterystyczne górne wargi: są chwytne, dzięki czemu zwierzę może zrolować liście i wprowadzić je do pyska. Wargi te występują tylko u tego gatunku. Nosorożce zostawiają wyraźne ślady.Mają one trzy pazury, przypominające kopytka. Na Ziemi ślad ich wygląda podobnie do asa trefl. Ten gatunek, z uwagi na delikatną skórę jest szczególnie narażony na ukąszenia nieznośnych owadów. W celu zrzucenia z siebie ich nosorożce tarzają się w błocie i robią w nim odpowiednio szeroki i głęboki dołek i w tym celu się tarza. Nosorożce sumatrzańskie wciąż jeszcze możemy oglądać. Niestety, dla nosorożców włochatych, z epoki lodowcowej nie ma już nadziei. Nosorożce włochate nie wyginęły z powodu zmian klimatycznych, ale zostały wytępione przez ludzi z epoki kamienia łupanego. Oni nie wiedzieli tego, co my teraz. W przeciwieństwie do naszych przodków, my wiemy, jak chronić zagrożone gatunki. W wielu ogrodach zoologicznych próbuje się znaleźć skuteczną metodę. Nosorożce sumatrzańskie zamieszkują wiele ogrodów zoologicznych, ale nigdy nie przyszedł tam na świat młody osobnik. Do dzisiaj mamy już co najmniej dwa zrodzone w niewoli nosorożce sumatrzańskie. Nosorożce, zrodzone w niewoli mogą powrócić na wolność, pod warunkiem, że pozostanie wystarczająco dużo lasów deszczowych, a zniknie kłusownictwo.